Legaljuridisch naslagwerk
← EU-US Data Privacy Framework

Bijlage I — BIJLAGE I

02023D1795-20230920

L 231 2023 NL 118 1 01 20230710 NL 0005.0001 171 1 191 21 BIJLAGE I BEGINSELEN VAN HET EU-VS-KADER VOOR GEGEVENSBESCHERMING GEPUBLICEERD DOOR HET MINISTERIE VAN HANDEL VAN DE VERENIGDE STATEN I. OVERZICHT 1. Hoewel de Verenigde Staten en de Europese Unie (de EU ) zich gezamenlijk inzetten voor een betere bescherming van de privacy, de rechtsstaat en een erkenning van het belang van trans-Atlantische gegevensstromen voor onze respectieve burgers, economieën en samenlevingen, hanteren de Verenigde Staten een andere benadering van gegevensbescherming dan de EU. De Verenigde Staten hebben een sectorale aanpak die is gebaseerd op een mix van wetgeving, regelgeving en zelfregulering. Het Amerikaanse ministerie van Handel ( het ministerie ) vaardigt de beginselen van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming uit, met inbegrip van de aanvullende beginselen (samen de beginselen ) en bijlage I bij de beginselen ( bijlage I ), uit hoofde van zijn wettelijke bevoegdheid om de internationale handel te bevorderen en te ontwikkelen (15 U.S.C. § 1512). De beginselen zijn ontwikkeld in overleg met de Europese Commissie ( de Commissie ), het bedrijfsleven en andere belanghebbenden om de handel tussen de Verenigde Staten en de EU te bevorderen. De beginselen, een essentieel onderdeel van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming ( EU-VS-DPF ), bieden organisaties in de Verenigde Staten een betrouwbaar mechanisme voor de doorgifte van persoonsgegevens vanuit de EU naar de Verenigde Staten en zorgen er tegelijkertijd voor dat de betrokkenen in de EU effectieve waarborgen en bescherming blijven genieten zoals vereist door de Europese wetgeving met betrekking tot de verwerking van hun persoonsgegevens wanneer deze naar niet-EU-landen zijn doorgegeven. De beginselen zijn uitsluitend bestemd voor gebruik door in aanmerking komende organisaties in de Verenigde Staten die persoonsgegevens uit de EU ontvangen om in aanmerking te kunnen komen voor het EU-VS-DPF en aldus te profiteren van het adequaatheidsbesluit van de Commissie Op voorwaarde dat het besluit van de Commissie inzake het passend karakter van de door het EU-VS-DPF geboden bescherming van toepassing is op IJsland, Liechtenstein en Noorwegen, zal het EU-VS-DPF op zowel de EU als deze drie landen van toepassing zijn. Bijgevolg moeten verwijzingen naar de EU en haar lidstaten ook worden gelezen als verwijzingen naar IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. . De beginselen hebben geen invloed op de toepassing van Verordening (EU) 2016/679 ( de algemene verordening gegevensbescherming of AVG ) Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming). die van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens in de EU-lidstaten. Evenmin vormen de beginselen een beperking van de privacyverplichtingen die voor het overige van toepassing zijn krachtens de Amerikaanse wet. 2. Om erop te kunnen vertrouwen dat in het kader van het EU-VS-DPF de doorgifte van persoonsgegevens uit de EU wordt geëffectueerd, moet een organisatie tegenover het ministerie (of de door het ministerie aangewezen instantie) verklaren dat zij door middel van zelfcertificering de beginselen onderschrijft. Hoewel de beslissingen van organisaties om aldus deel te nemen aan het EU-VS-DPF geheel vrijwillig zijn, is de effectieve naleving ervan verplicht: organisaties die een zelfcertificeringsverklaring indienen bij het ministerie en in het openbaar verklaren de verplichting aan te gaan om zich aan de beginselen te houden, moeten de beginselen volledig in acht nemen. Teneinde deel te kunnen nemen aan het EU-VS-DPF moet een organisatie a) onderworpen zijn aan de onderzoeks- en handhavingsbevoegdheden van de Federal Trade Commission (de FTC ), het ministerie van Vervoer van de Verenigde Staten of een andere officiële instantie die de effectieve naleving van de beginselen zal waarborgen (andere Amerikaanse officiële organen die door de EU zijn erkend kunnen in de toekomst in bijlage worden opgenomen) ; b) in het openbaar verklaren de verplichting aan te gaan om zich aan de beginselen te houden; c) haar privacybeleid overeenkomstig deze beginselen openbaar maken; en d) dit beleid volledig uitvoeren De beginselen van het EU-VS-privacyschildkader zijn gewijzigd in de beginselen van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming . (Zie het aanvullend beginsel inzake zelfcertificering). . Wanneer een organisatie een en ander niet naleeft, kan handhavend worden opgetreden door de FTC op grond van sectie 5 van de Federal Trade Commission (FTC) Act die oneerlijke en misleidende handelingen op het gebied van of met invloed op de handel verbiedt (15 U.S.C. § 45); door het ministerie van Vervoer krachtens 49 U.S.C. § 41712, waarin het luchtvaartmaatschappijen en reisbureaus wordt verboden oneerlijke of misleidende praktijken uit te voeren bij luchtvervoer of de verkoop van luchtvervoer; of krachtens andere wetten of voorschriften die dergelijke handelingen verbieden. 3. Het ministerie zal een gezaghebbende lijst bijhouden en ter beschikking van het publiek stellen, van Amerikaanse organisaties die bij het ministerie een zelfcertificeringsverklaring hebben ingediend en die hebben verklaard de beginselen te onderschrijven ( de DPF-lijst ). De voordelen van het EU-VS-DPF zijn gegarandeerd vanaf de datum dat het ministerie de organisatie op de DPF-lijst plaatst. Het ministerie zal de organisaties die zich vrijwillig terugtrekken uit het EU-VS-DPF of hun jaarlijkse hercertificering bij het ministerie niet voltooien, schrappen van de DPF-lijst; deze organisaties moeten ofwel de beginselen blijven toepassen op de persoonsgegevens die zij in het kader van het EU-VS-DPF hebben ontvangen en jaarlijks aan het ministerie bevestigen dat zij zich daartoe verbinden (d.w.z. zolang zij die informatie bewaren), ofwel de informatie op een passende manier beschermen op een andere toegestane wijze (bijvoorbeeld door een contract te gebruiken dat volledig voldoet aan de vereisten van de desbetreffende modelcontractbepalingen van de Commissie), of de informatie teruggeven of wissen. Het ministerie zal ook de organisaties die permanent nalaten om zich aan de beginselen te houden van de DPF-lijst verwijderen; deze organisaties moeten de persoonsgegevens die zij in het kader van het EU-VS-DPF hebben ontvangen, teruggeven of wissen. De verwijdering van een organisatie van de DPF-lijst betekent dat zij niet langer mag profiteren van het adequaatheidsbesluit van de Commissie om persoonsgegevens uit de EU te ontvangen. 4. Het ministerie zal tevens een gezaghebbende lijst bijhouden en ter beschikking van het publiek stellen van Amerikaanse organisaties die eerder wel bij het ministerie een zelfcertificering hadden ingediend, maar die van de DPF-lijst zijn verwijderd. Het ministerie zal duidelijk waarschuwen dat deze organisaties niet deelnemen aan het EU-VS-DPF; dat de verwijdering van de DPF-lijst betekent dat die organisaties niet kunnen beweren dat zij het EU-VS DPF naleven en dat zij verklaringen of misleidende praktijken moeten vermijden waaruit zou kunnen worden opgemaakt dat zij aan het EU-VS-DPF deelnemen; en dat die organisaties niet langer in aanmerking komen om te profiteren van het adequaatheidsbesluit van de Commissie om persoonsgegevens uit de EU te ontvangen. Een organisatie die blijft beweren dat zij deelneemt aan het EU-VS-DPF of een andere aan het EU-VS-DPF gerelateerde verkeerde voorstelling van zaken geeft nadat zij van de DPF-lijst is verwijderd, kan worden onderworpen aan handhavend optreden van de FTC, het ministerie van Vervoer of andere handhavingsinstanties. 5. De onderschrijving van deze beginselen kan worden beperkt: a) voor zover nodig is om te voldoen aan een rechterlijk bevel of aan eisen van openbaar belang, rechtshandhaving of nationale veiligheid, ook wanneer de wet of overheidsreglementering tegenstrijdige verplichtingen schept; b) op grond van een wet, een rechterlijk bevel of overheidsreglementering dat/die uitdrukkelijke bevoegdheden creëert, op voorwaarde dat een organisatie bij het uitoefenen van een dergelijke bevoegdheid kan aantonen dat haar niet-naleving van de beginselen niet verder gaat dan nodig is om te voldoen aan de dwingende legitieme belangen die door een dergelijke bevoegdheid worden bevorderd; of c) indien de AVG uitzonderingen of afwijkingen toestaat, onder de daarin vastgestelde voorwaarden, mits deze uitzonderingen of afwijkingen in vergelijkbare situaties worden toegepast. In dit verband omvatten de waarborgen in de Amerikaanse wetgeving ter bescherming van de privacy en de burgerlijke vrijheden de waarborgen die worden vereist door Executive Order 14086 Executive Order van 7 oktober 2022 , Enhancing Safeguards for United States Signals Intelligence Activities [Executive Order tot verbetering van de waarborgen voor activiteiten van de VS op het gebied van signals intelligence (SIGINT — inlichtingen uit het berichtenverkeer)]. onder de daarin gestelde voorwaarden (met inbegrip van de eisen inzake noodzaak en evenredigheid). In overeenstemming met het doel de privacybescherming te verbeteren, moeten organisaties ernaar streven om deze beginselen volledig en op transparante wijze uit te voeren, onder meer door in hun privacybeleid te vermelden in welke gevallen uitzonderingen op de beginselen als toegestaan in punt b) van toepassing zullen zijn. Om dezelfde reden wordt, wanneer deze optie is toegestaan krachtens de beginselen en/of de Amerikaanse wet, van organisaties verwacht dat zij waar mogelijk kiezen voor de hogere mate van bescherming. 6. Organisaties zijn verplicht de beginselen toe te passen op alle persoonsgegevens die op basis van het EU-VS-DPF zijn doorgegeven nadat zij zich voor het EU-VS-DPF hebben laten registreren. Een organisatie die ervoor kiest om de voordelen van het EU-VS-DPF uit te breiden naar personeelsbeheersinformatie die vanuit de EU wordt doorgegeven voor gebruik in het kader van een arbeidsverhouding, moet dit aangeven wanneer ze een zelfcertificeringsverklaring indient bij het ministerie en moet aan de in het aanvullende beginsel inzake zelfcertificering gestelde vereisten voldoen. 7. De Amerikaanse wetgeving zal van toepassing zijn op kwesties inzake de interpretatie en naleving van de beginselen en het relevante privacybeleid door de organisaties die deelnemen aan het EU-VS-DPF, behalve wanneer deze organisaties hebben toegezegd om samen te werken met de EU-gegevensbeschermingsautoriteiten. Tenzij anders aangegeven, zijn alle bepalingen van de beginselen van toepassing waar deze relevant zijn. 8. Definities: a. Persoonsgegevens en persoonlijke informatie : de gegevens over een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon die binnen het toepassingsgebied van de AVG vallen en door een organisatie in de Verenigde Staten vanuit de EU worden ontvangen, en in welke vorm dan ook worden vastgelegd. b. Verwerking van persoonsgegevens: elke bewerking of elk geheel van bewerkingen met betrekking tot persoonsgegevens, al dan niet uitgevoerd met behulp van geautomatiseerde procedés, zoals het verzamelen, vastleggen, ordenen, bewaren, bijwerken of wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken of verspreiden en wissen of vernietigen. c. Verwerkingsverantwoordelijke : een persoon of organisatie die, alleen of samen met anderen, het doel van en de middelen voor de verwerking van persoonsgegevens bepaalt. 9. De datum van inwerkingtreding van de beginselen en bijlage I bij de beginselen is de datum van inwerkingtreding van het adequaatheidsbesluit van de Europese Commissie. II. BEGINSELEN 1. KENNISGEVING a. Een organisatie moet natuurlijke personen informeren over: i. haar deelname aan het EU-VS-DPF en een link verstrekken naar, of het webadres vermelden van, de DPF-lijst; ii. de aard van de verzamelde persoonsgegevens en, indien van toepassing, de Amerikaanse entiteiten of Amerikaanse dochterondernemingen van de organisatie die de beginselen ook onderschrijven; iii. haar verbintenis om de beginselen toe te passen op alle persoonsgegevens die in vertrouwen op het EU-VS-DPF vanuit de EU zijn ontvangen; iv. het doel waarvoor zij persoonlijke informatie over hen verzamelt en gebruikt; v. de wijze waarop in geval van vragen of klachten contact kan worden opgenomen met de organisatie, met inbegrip van elke relevante vestiging in de EU die kan reageren op dergelijke vragen of klachten; vi. het soort of de identiteit van derden aan wie zij persoonsgegevens meedeelt, en het doel waarvoor zij dat doet; vii. het recht van personen van toegang tot hun persoonsgegevens; viii. de keuzes en de middelen die de organisatie aan particulieren aanbiedt ter beperking van het gebruik en de openbaarmaking van hun persoonsgegevens; ix. de onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie die is aangewezen om klachten te behandelen en te voorzien in passende, kosteloze verhaalsmogelijkheden voor de betrokken natuurlijke persoon, en of dat: 1) het panel is dat door gegevensbeschermingsautoriteiten is opgericht, 2) een instantie voor alternatieve geschillenbeslechting is die in de EU gevestigd is, of 3) een instantie voor alternatieve geschillenbeslechting in de Verenigde Staten is; x. het onderworpen zijn aan de onderzoeks-en handhavingsbevoegdheden van de FTC, het ministerie van Vervoer of een andere gemachtigde VS overheidsinstantie; xi. de mogelijkheid voor de natuurlijke persoon om onder bepaalde voorwaarden een beroep op bindende arbitrage te doen Zie bijvoorbeeld punt c) van het beginsel inzake verhaal, handhaving en aansprakelijkheid. ; xii. de verplichting om persoonlijke informatie bekend te maken als reactie op een gerechtvaardigd verzoek van openbare instanties, onder meer ter voldoening aan de eisen in verband met nationale veiligheid of rechtshandhaving; en xiii. haar aansprakelijkheid in geval van verdere doorgifte aan derde partijen. b. Deze kennisgeving moet in duidelijke en ondubbelzinnige bewoordingen worden gedaan wanneer de betrokkenen voor de eerste keer wordt gevraagd de organisatie persoonlijke informatie te verstrekken of zo spoedig mogelijk daarna, maar in ieder geval voordat de organisatie dergelijke informatie gebruikt voor een ander doel dan dat waarvoor deze oorspronkelijk door de doorgevende organisatie is verzameld of verwerkt, of voordat de organisatie dergelijke informatie voor de eerste keer aan derden bekendmaakt. 2. KEUZE a. Een organisatie moet natuurlijke personen de mogelijkheid geven zich ertegen te verzetten (d.w.z. opt-out) dat hun persoonlijke informatie i) aan derden bekend zal worden gemaakt of ii) zal worden gebruikt voor een doel dat wezenlijk verschilt van het (de) doel(en) waarvoor deze informatie oorspronkelijk is verzameld of waarvoor de natuurlijke persoon achteraf zijn toestemming heeft gegeven. Aan de natuurlijke persoon moeten duidelijke en opvallende, direct beschikbare mechanismen worden geboden om deze keuze te maken. b. In afwijking van de vorige paragraaf is het niet nodig om een keuze te bieden als de informatie wordt bekendgemaakt aan een derde die optreedt als vertegenwoordiger van een organisatie om uit haar naam en in haar opdracht een of meer taken uit te voeren. Een organisatie moet echter altijd een overeenkomst met de vertegenwoordiger sluiten. c. Voor gevoelige informatie (d.w.z. persoonlijke informatie over de gezondheid, raciale of etnische afkomst, politieke opvattingen, godsdienstige of filosofische overtuigingen, lidmaatschap van een vakbond of informatie over het seksleven van de natuurlijke persoon) moeten organisaties positieve, expliciete toestemming van de natuurlijke persoon (opt-in) krijgen, wil dergelijke informatie i) aan een derde bekend kunnen worden gemaakt of ii) kunnen worden gebruikt voor een ander doel dan waarvoor deze oorspronkelijk is verzameld of waarvoor de natuurlijke persoon achteraf zijn toestemming heeft gegeven via de uitoefening van zijn keuze voor opt-in. Bovendien moet een organisatie alle informatie die zij van een derde ontvangt en die deze derde als gevoelig aanmerkt en behandelt, als gevoelig behandelen. 3. VERANTWOORDING VOOR DE VERDERE DOORGIFTE a. Wanneer een organisatie persoonlijke informatie doorgeeft aan een derde die optreedt als verwerkingsverantwoordelijke, moet zij het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel in acht nemen. Organisaties moeten ook een overeenkomst sluiten met de derde verwerkingsverantwoordelijke waarin wordt bepaald dat dergelijke gegevens uitsluitend mogen worden verwerkt voor beperkte en welomschreven doeleinden die stroken met de door de natuurlijke persoon gegeven toestemming en dat de ontvanger hetzelfde beschermingsniveau zal bieden als de beginselen en, wanneer hij vaststelt niet langer aan deze verplichting te kunnen voldoen, de organisatie daarvan in kennis stelt. In de overeenkomst wordt bepaald dat wanneer een dergelijke vaststelling plaatsvindt, de derde verwerkingsverantwoordelijke de verwerking staakt of andere redelijke en passende stappen neemt om tot een oplossing te komen. b. In geval van doorgifte van persoonsgegevens aan een derde partij die als vertegenwoordiger handelt, mogen organisaties: i) deze gegevens uitsluitend voor beperkte en specifieke doeleinden doorgeven, en moeten zij: ii) zich ervan vergewissen dat de vertegenwoordiger verplicht is om ten minste hetzelfde niveau van privacybescherming te bieden als de beginselen voorschrijven; iii) redelijke en passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de vertegenwoordiger de doorgegeven persoonlijke informatie daadwerkelijk verwerkt op een manier die strookt met de verplichtingen van de organisatie krachtens de beginselen; iv) de vertegenwoordiger ertoe verplichten de organisatie in kennis te stellen van het feit dat hij vaststelt niet langer te kunnen voldoen aan de verplichting hetzelfde niveau van privacybescherming te bieden als de beginselen voorschrijven; v) na kennisgeving, onder meer in de zin van punt iv), redelijke en passende maatregelen nemen om de niet toegestane verwerking te stoppen en te herstellen; en vi) aan het ministerie op verzoek een samenvatting of een betrouwbare kopie overleggen van de relevante privacybepalingen van de overeenkomst met die vertegenwoordiger. 4. VEILIGHEID a. Organisaties die persoonlijke informatie creëren, bewaren, gebruiken of verspreiden moeten redelijke en passende maatregelen nemen om deze te beschermen tegen verlies, misbruik en onbevoegde toegang, bekendmaking, wijziging of vernietiging, daarbij rekening houdend met de specifieke risico’s in verband met de verwerking van en de aard van persoonsgegevens. 5. INTEGRITEIT VAN GEGEVENS EN DOELBINDING a. Overeenkomstig de beginselen moet persoonlijke informatie worden beperkt tot de informatie die relevant is voor de doeleinden van de verwerking Al naargelang de omstandigheden kan het bij voorbeelden van verenigbare verwerkingsdoeleinden gaan om doeleinden die redelijkerwijze dienstig zijn voor de relatie met cliënten, overwegingen inzake naleving en juridische overwegingen, accountantscontrole, beveiliging en voorkoming van fraude, handhaving of verdediging van de wettelijke rechten van de organisatie, of andere doeleinden die, gelet op de context waarbinnen de informatie wordt verzameld, stroken met dat wat redelijkerwijs kan worden verwacht. . Een organisatie mag geen persoonlijke informatie verwerken op een wijze die onverenigbaar is met de doeleinden waarvoor deze is verzameld of waarmee de natuurlijke persoon achteraf heeft ingestemd. Voor zover dit voor deze doeleinden noodzakelijk is, moet een organisatie redelijke stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat de persoonsgegevens betrouwbaar zijn voor het beoogde gebruik en correct, volledig en actueel zijn. Zolang zij dergelijke informatie bewaart, moet een organisatie de beginselen in acht nemen. b. Informatie mag worden bewaard in een vorm die de natuurlijke persoon slechts zolang identificeert of identificeerbaar In dit verband is een natuurlijke persoon identificeerbaar wanneer, gezien de identificatiemiddelen die naar alle waarschijnlijkheid zullen worden gebruikt (onder andere gelet op de kosten van en de hoeveel tijd die nodig is voor de identificatie en de ten tijde van de verwerking beschikbare technologie) en de vorm waarin de gegevens worden bewaard, de natuurlijke persoon redelijkerwijze kan worden geïdentificeerd door de organisatie of een derde partij indien die toegang tot de gegevens zou hebben. maakt als dienstig is voor het doel van verwerking in de zin van punt 5, a). Deze verplichting belet organisaties niet om persoonlijke informatie gedurende langere perioden te verwerken voor zolang en voor zover deze verwerking dienstig is ten behoeve van het archiveren in het algemeen belang, journalistiek, literatuur en kunst, wetenschappelijk of historisch onderzoek en statistische analyse. In deze gevallen zijn op deze verwerking de andere beginselen en bepalingen van het EU-VS-DPF van toepassing. Organisaties moeten redelijke en passende maatregelen nemen om aan deze bepaling te voldoen. 6. TOEGANG a. Natuurlijke personen moeten toegang hebben tot de persoonlijke informatie die een organisatie over hen in bezit heeft, en moeten deze informatie, voor zover deze onjuist is of werd verwerkt in strijd met de beginselen, kunnen corrigeren, wijzigen of verwijderen, tenzij de lasten of de kosten voor het verlenen van toegang niet in verhouding staan tot het risico voor de privacy van de natuurlijke persoon, of de rechten van andere personen dan de natuurlijke persoon worden geschonden. 7. VERHAAL, HANDHAVING EN AANSPRAKELIJKHEID a. Een doeltreffende privacybescherming moet ook krachtige mechanismen omvatten om de naleving van de beginselen te garanderen, alsmede verhaalsmogelijkheden voor degenen die nadeel ondervinden van de niet-naleving van de beginselen, en consequenties voor een organisatie die zich niet aan de beginselen houdt. Deze mechanismen moeten ten minste het volgende omvatten: i. direct beschikbare, onafhankelijke en kosteloze verhaalsmechanismen voor het onderzoek en de snelle afhandeling, aan de hand van de beginselen, van klachten en geschillen van natuurlijke personen en de toekenning van schadevergoedingen wanneer het toepasselijke recht of initiatieven van de particuliere sector hierin voorzien; ii. vervolgprocedures om na te gaan of de attesten en verklaringen van organisaties over hun privacybeleid waar zijn en of het voorgelegde beleid ter zake ook ten uitvoer is gebracht zoals is voorgesteld, met name met betrekking tot gevallen van niet-naleving; en iii. verplichtingen om problemen op te lossen die ontstaan doordat de beginselen niet worden nageleefd door organisaties die hebben verklaard deze na te leven en consequenties voor dergelijke organisaties. De sancties moeten zwaar genoeg zijn om naleving door de organisaties te garanderen. b. Organisaties en hun geselecteerde onafhankelijke verhaalsmechanismen moeten onmiddellijk reageren op vragen en informatieverzoeken van het ministerie in verband met het EU-VS-DPF. Alle organisaties moeten snel reageren op klachten over de naleving van de beginselen die door de autoriteiten van de EU-lidstaten via het ministerie worden ingediend. Organisaties die hebben besloten om samen te werken met de gegevensbeschermingsautoriteiten, met inbegrip van organisaties die personeelsgegevens verwerken, moeten dergelijke autoriteiten direct antwoorden wanneer het om het onderzoek en de afwikkeling van klachten gaat. c. Organisaties zijn verplicht klachten aan arbitrage te onderwerpen en de voorwaarden zoals uiteengezet in bijlage I na te leven, op voorwaarde dat de natuurlijke persoon door een kennisgeving aan de betrokken organisatie en in overeenstemming met de procedures en de voorwaarden van bijlage I een beroep heeft gedaan op bindende arbitrage. d. In het kader van een verdere doorgifte is de deelnemende organisatie verantwoordelijk voor de verwerking van de persoonlijke informatie die zij ontvangt in het kader van het EU-VS-DPF en vervolgens doorgeeft aan een derde partij die in haar naam als vertegenwoordiger optreedt. De deelnemende organisatie blijft aansprakelijk op grond van de beginselen wanneer haar vertegenwoordiger dergelijke persoonlijke informatie verwerkt op een manier die niet verenigbaar is met de beginselen, tenzij de organisatie bewijst dat zij niet verantwoordelijk is voor de gebeurtenis die de schade veroorzaakt. e. Wanneer tegen een organisatie een rechterlijk bevel wegens niet-naleving of een bevel van een in de beginselen of in een toekomstige bijlage bij de beginselen genoemde Amerikaanse overheidsinstantie (bv. de FTC of het ministerie van Vervoer) wegens niet-naleving wordt uitgevaardigd, moet de organisatie alle relevante EU-VS-DPF-gerelateerde delen van een bij de rechter of de Amerikaanse overheidsinstantie ingediend nalevings- of beoordelingsverslag openbaar maken, voor zover dit in overeenstemming is met de vertrouwelijkheidsvereisten. Het ministerie heeft een speciaal contactpunt voor gegevensbeschermingsautoriteiten opgericht voor problemen inzake naleving door deelnemende organisaties. De FTC en het ministerie van Vervoer zullen verwijzingen inzake niet-naleving van de beginselen door het ministerie en autoriteiten van EU-lidstaten bij voorrang in overweging nemen, en tijdig informatie over de verwijzing uitwisselen met de autoriteiten van de verwijzende staat, met inachtneming van de bestaande beperkingen inzake vertrouwelijkheid. III. AANVULLENDE BEGINSELEN 1. Gevoelige gegevens a. Een organisatie is niet verplicht om de uitdrukkelijke bevestigende toestemming (m.a.w. een opt-in) te verkrijgen voor gevoelige gegevens, wanneer de verwerking: i. van vitaal belang is voor de betrokkene of voor iemand anders; ii. noodzakelijk is om rechtsvorderingen geldend te maken of om zich tegen een rechtsvordering te verweren; iii. noodzakelijk is voor het verstrekken van medische zorg of het stellen van een diagnose; iv. door een stichting, een vereniging of een andere instelling zonder winstoogmerk die op politiek, levensbeschouwelijk, godsdienstig of vakbondsgebied werkzaam is, wordt verricht in het kader van haar rechtmatige activiteiten, mits de verwerking uitsluitend betrekking heeft op de leden van die instelling of op degenen die in verband met haar doelstellingen regelmatig contact met haar onderhouden, en de gegevens niet zonder de toestemming van de betrokkenen aan derden beschikbaar worden gesteld; v. noodzakelijk is met het oog op de uitvoering van de arbeidsrechtelijke verplichtingen van de organisatie; of vi. betrekking heeft op gegevens waarvan duidelijk is dat ze door de natuurlijke persoon zelf openbaar zijn gemaakt. 2. Uitzonderingen voor journalistieke doeleinden a. Gezien de in de grondwet van de Verenigde Staten neergelegde bescherming van de persvrijheid moet, wanneer de rechten van een vrije pers, die zijn opgenomen in het eerste amendement op de grondwet van de Verenigde Staten, botsen met de belangen inzake de privacybescherming, op grond van het eerste amendement ten aanzien van de activiteiten van personen of organisaties uit de Verenigde Staten een evenwicht tussen deze belangen worden gevonden. b. Persoonlijke informatie die wordt verzameld voor publicatie, uitzending of een andere vorm van openbare communicatie van journalistiek materiaal, ook al wordt dit niet gebruikt, en informatie uit eerder gepubliceerd materiaal dat via media-archieven wordt verspreid, is niet onderworpen aan de eisen van de beginselen. 3. Secundaire aansprakelijkheid a. Aanbieders van internetdiensten, telecommunicatiebedrijven en andere organisaties zijn niet aansprakelijk uit hoofde van de beginselen wanneer zij namens een andere organisatie informatie enkel overbrengen, routeren, schakelen of opslaan. Het EU-VS-DPF creëert geen secundaire aansprakelijkheid. Voor zover een organisatie enkel fungeert als doorgeefluik voor door derde partijen doorgegeven gegevens, zonder de doeleinden van en middelen voor de verwerking van die persoonsgegevens vast te stellen, is zij niet aansprakelijk. 4. Uitvoeren van due diligence-onderzoek en audits a. De activiteiten van accountants en investeringsbankiers kunnen de verwerking van persoonsgegevens met zich brengen zonder dat de natuurlijke persoon dit weet of hiervoor toestemming heeft gegeven. Onder de hieronder beschreven omstandigheden is dit volgens de beginselen van kennisgeving, keuze en toegang toelaatbaar. b. Naamloze en besloten vennootschappen, met inbegrip van deelnemende organisaties, worden regelmatig aan audits onderworpen. Dergelijke audits, met name die waarbij naar mogelijke onrechtmatigheden wordt gezocht, kunnen in gevaar komen als zij voortijdig bekendgemaakt worden. Zo zal ook een deelnemende organisatie die betrokken is bij een mogelijke fusie of overname een due diligence -onderzoek moeten uitvoeren of ondergaan. Dit zal vaak leiden tot de verzameling en verwerking van persoonsgegevens, zoals informatie over het hoger management en ander belangrijk personeel. Een te vroege bekendmaking zou de transactie kunnen belemmeren of zelfs toepasselijke effectenregelgeving kunnen schenden. Investeringsbankiers en advocaten die zich bezighouden met due diligence, of accountants die een audit uitvoeren, mogen alleen informatie verwerken zonder dat de natuurlijke persoon hiervan op de hoogte is voor zover, en gedurende de periode waarin, dit in verband met wettelijke verplichtingen of het openbaar belang noodzakelijk is, alsmede onder omstandigheden waarin de toepassing van deze beginselen de legitieme belangen van de organisatie zou schaden. Deze legitieme belangen omvatten het toezicht op de naleving door organisaties van hun wettelijke verplichtingen en wettelijk toegestane boekhoudactiviteiten, alsmede de noodzakelijke vertrouwelijkheid in verband met mogelijke overnames, fusies, joint ventures of andere soortgelijke transacties uitgevoerd door investeringsbankiers of accountants. 5. De rol van de gegevensbeschermingsautoriteiten a. Organisaties zullen hun toezeggingen om met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken zoals hieronder beschreven gestand doen. In het kader van het EU-VS-DPF zijn organisaties uit de Verenigde Staten die persoonsgegevens uit de EU ontvangen, verplicht effectieve mechanismen aan te wenden om de naleving van de beginselen te waarborgen. Meer bepaald moeten de deelnemende organisaties, zoals uiteengezet in het beginsel inzake verhaal, handhaving en aansprakelijkheid voorzien in: a) i) verhaalsmogelijkheden voor degenen op wie de gegevens betrekking hebben; a) ii) vervolgprocedures om na te gaan of de attesten en verklaringen die zij over hun beleid inzake de privacybescherming hebben afgegeven, waar zijn; en a) iii) verplichtingen om problemen op te lossen die ontstaan doordat organisaties de beginselen niet naleven, en consequenties hiervan voor die organisaties. Een organisatie kan aan de punten a), i) en a), iii), van het beginsel inzake verhaal, handhaving en aansprakelijkheid voldoen, indien zij zich houdt aan de hier genoemde vereisten voor samenwerking met de gegevensbeschermingsautoriteiten. b. Een organisatie verplicht zich ertoe met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken door in haar zelfcertificeringsverklaring inzake het EU-VS-DPF bij het ministerie te verklaren (zie het aanvullend beginsel inzake zelfcertificering) dat zij: i. ervoor kiest aan de verplichtingen van de punten a), i) en a), iii), van het beginsel inzake verhaal, handhaving en aansprakelijkheid te voldoen door te beloven met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken; ii. met de gegevensbeschermingsautoriteiten zal samenwerken bij het onderzoek en de oplossing van klachten die in het kader van het beginselen worden ingediend; en iii. gevolg zal geven aan elk door de gegevensbeschermingsautoriteiten verstrekt advies als deze van oordeel zijn dat de organisatie specifieke maatregelen moet nemen om aan de beginselen te voldoen, daaronder begrepen corrigerende en compenserende maatregelen ten gunste van natuurlijke personen die schade ondervinden door niet-naleving van de beginselen, en de gegevensbeschermingsautoriteiten schriftelijk zal bevestigen dat dergelijke maatregelen zijn genomen. c. Functioneren van panels van gegevensbeschermingsautoriteiten i. De gegevensbeschermingsautoriteiten zullen op de volgende wijze hun medewerking verlenen in de vorm van informatie en advies: 1. het advies van de gegevensbeschermingsautoriteiten zal worden verstrekt via een informeel panel van gegevensbeschermingsautoriteiten op EU-niveau, dat onder meer zal helpen een geharmoniseerde en samenhangende aanpak te waarborgen. 2. Het panel zal aan de betrokken organisaties uit de Verenigde Staten advies uitbrengen over onopgeloste klachten van natuurlijke personen over de behandeling van persoonlijke informatie die vanuit de EU in het kader van het EU-VS-DPF is doorgegeven. Dit advies zal zo zijn opgesteld dat ervoor wordt gezorgd dat de beginselen correct worden toegepast en het zal de rechtsmiddelen voor de natuurlijke persoon/personen noemen die volgens de gegevensbeschermingsautoriteiten passend zijn. 3. Het panel zal dit advies uitbrengen naar aanleiding van verwijzingen door de betrokken organisaties en/of van rechtstreeks van natuurlijke personen ontvangen klachten tegen organisaties die zich ertoe verplicht hebben om in het kader van de doelstellingen van het EU-VS-DPF met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken. Het zal deze personen in eerste instantie aanmoedigen gebruik te maken van eventueel door de organisatie aangeboden interne regelingen voor de behandeling van klachten en hen hierbij zo nodig helpen. 4. Het panel zal pas advies uitbrengen nadat beide partijen in een geschil een redelijke kans hebben gekregen om commentaar te geven en alle gewenste bewijzen te leveren. Het zal proberen dit advies zo snel te geven als een eerlijke rechtsgang toelaat. In de regel zal het panel ernaar streven advies te verstrekken binnen 60 dagen na ontvangst van een klacht of verwijzing en zo mogelijk sneller. 5. Het panel zal de resultaten van zijn onderzoek van ingediende klachten openbaar maken als het dit gepast acht. 6. Het panel en de afzonderlijke gegevensbeschermingsautoriteiten zijn in generlei opzicht aansprakelijk voor het advies dat het panel geeft. ii. Zoals hierboven vermeld, moeten organisaties die deze optie voor de oplossing van geschillen kiezen, zich ertoe verplichten gevolg te geven aan het advies van de gegevensbeschermingsautoriteiten. Als een organisatie niet binnen 25 dagen nadat een advies is uitgebracht, gevolg geeft aan dit advies en hiervoor geen bevredigende verklaring geeft, zal het panel kennis geven van zijn voornemen om hetzij — in gevallen van bedrog of onjuiste verklaringen — de zaak voor te leggen aan de FTC, het ministerie van Vervoer of een andere instantie van de Verenigde Staten op federaal of staatsniveau met wettelijke bevoegdheden om dwangmaatregelen te nemen, hetzij te concluderen dat de samenwerkingsovereenkomst ernstig is geschonden en bijgevolg nietig is. In het laatste geval zal het panel het ministerie hiervan op de hoogte brengen zodat de DPF-lijst dienovereenkomstig kan worden gewijzigd. Elke niet-nakoming van de verplichting om met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken, alsmede elke niet-naleving van de beginselen kan op grond van sectie 5 van de FTC Act (15 U.S.C. § 45), 49 U.S.C. § 41712, of andere soortgelijke wetten als misleidende praktijk worden vervolgd. d. Een organisatie die wil dat haar EU-VS-DPF-bepalingen van toepassing zijn op personeelsgegevens die vanuit de EU zijn doorgegeven in het kader van een arbeidsverhouding, moet zich ertoe verplichten om met de gegevensbeschermingsautoriteiten samen te werken in verband met dergelijke gegevens (zie het aanvullend beginsel inzake personeelsgegevens). e. Organisaties die voor deze optie kiezen, zullen een jaarlijkse bijdrage moeten betalen, die bedoeld is om de werkingskosten van het panel te dekken. Bovendien kan van hen worden verlangd dat zij de noodzakelijke vertaalkosten dragen die voortvloeien uit de behandeling door het panel van tegen hen gerichte verwijzingen of klachten. Het bedrag van de vergoeding wordt door het ministerie vastgesteld na overleg met de Commissie. De inning van de vergoeding kan worden verricht door een door het ministerie geselecteerde derde partij die als bewaarder van de voor dit doel geïnde gelden optreedt. Het ministerie zal nauw met de Commissie en de gegevensbeschermingsautoriteiten samenwerken bij de vaststelling van passende procedures voor de verdeling van de via de vergoeding geïnde middelen, alsook bij andere procedurele en administratieve aspecten van het panel. Het ministerie en de Commissie kunnen overeenkomen de frequentie van de inning van de vergoeding te wijzigen. 6. Zelfcertificering a. De voordelen van het EU-VS-DPF zijn gegarandeerd vanaf de datum dat het ministerie de organisatie op de DPF-lijst plaatst. Het ministerie zal een organisatie pas op de DPF-lijst plaatsen nadat het heeft vastgesteld dat de organisatie haar eerste zelfcertificering volledig heeft ingediend, en zal de organisatie van die lijst schrappen als zij zich vrijwillig terugtrekt, haar jaarlijkse hercertificering niet voltooit of de beginselen permanent niet naleeft (zie aanvullend beginsel inzake geschillenbeslechting en handhaving). b. Om een eerste zelfcertificering of vervolgens een hercertificering voor het EU-VS-DPF te verkrijgen, moet een organisatie het ministerie telkens een verklaring voorleggen van een directielid namens de organisatie die een zelfcertificering of hercertificering (naargelang van het geval) van haar naleving van de beginselen De aanvraag moet via de DPF-website van het ministerie worden ingediend door een natuurlijke persoon binnen de organisatie die gemachtigd is om namens de organisatie en haar betrokken entiteiten verklaringen af te leggen over de naleving van de beginselen. uitvoert, die ten minste de volgende informatie bevat: i. de naam van de Amerikaanse zelfcertificerende of hercertificerende organisatie, alsmede de naam/namen van haar entiteiten in de VS of haar dochterondernemingen in de VS die eveneens de beginselen onderschrijven die de organisatie wil onderschrijven; ii. een beschrijving van de activiteiten van de organisatie met betrekking tot de persoonsgegevens die zij uit de EU uit hoofde van het EU-VS-DPF ontvangt; iii. een beschrijving van het relevante privacybeleid van de organisatie ten aanzien van dergelijke persoonlijke informatie, waaronder: 1. indien de organisatie een publiek toegankelijke website heeft, het desbetreffende internetadres waar het privacybeleid beschikbaar is, of indien de organisatie geen publiek toegankelijke website heeft, de mededeling waar het publiek het privacybeleid kan inzien; en 2. de datum van inwerkingtreding; iv. een instantie binnen de organisatie waartoe men zich kan wenden voor de behandeling van klachten, verzoeken om toegang en alle andere kwesties die zich voordoen in het kader van de beginselen De primaire contactpersoon van de organisatie of het directielid van de organisatie mag niet van buiten de organisatie afkomstig zijn (bv. een externe raadsman of een externe consultant). , waaronder: 1. de naam (namen), functie(s) (indien van toepassing), e-mailadres(sen) en telefoonnummer(s) van de natuurlijke persoon (personen) of het (de) relevante instantie(s) binnen de organisatie; en 2. het relevante Amerikaanse postadres van de organisatie; v. de officiële instantie die bevoegd is om tegen de organisatie ingediende claims in verband met eventuele oneerlijke of misleidende praktijken en schendingen van wetten of regelingen betreffende de privacybescherming te behandelen (en die wordt vermeld in de bijlage bij de beginselen of een toekomstige bijlage bij de beginselen); vi. de naam van privacyprogramma’s waaraan de organisatie deelneemt; vii. de verificatiemethode (d.w.z. zelfbeoordeling; of externe nalevingscontroles, met inbegrip van de derde die dergelijke controles uitvoert) Zie het aanvullend beginsel inzake verificatie. ; en viii. de relevante onafhankelijke verhaalsmechanismen die beschikbaar zijn voor het onderzoeken van onopgeloste klachten in verband met de beginselen Zie het aanvullend beginsel inzake geschillenbeslechting en handhaving. . c. Als een organisatie wil dat personeelsgegevens die vanuit de EU in het kader van een arbeidsverhouding zijn doorgegeven, eveneens onder de voordelen van het EU-VS-DPF vallen, kan zij dit bewerkstelligen indien een in de bijlage of toekomstige bijlage bij de beginselen vermelde officiële instantie bevoegd is om tegen de organisatie ingebrachte klachten in verband met de verwerking van personeelsgegevens te behandelen. Bovendien moet de organisatie dit bij de indiening van haar eerste zelfcertificering, alsook bij de indiening van hercertificeringen, aangeven en verklaren zich ertoe te verplichten samen te werken met de EU-autoriteiten of de betrokken autoriteiten in overeenstemming met de aanvullende beginselen inzake personeelsgegevens en de rol van de gegevensbeschermingsautoriteiten, waar van toepassing, en dat zij de adviezen van deze autoriteiten zal naleven. De organisatie moet het ministerie ook een kopie verstrekken van haar privacybeleid inzake personeelsbeheer en meedelen waar het privacybeleid door de betrokken werknemers kan worden ingezien. d. Het ministerie zal de DPF-lijst bijhouden en openbaar maken van organisaties die een volledige, eerste zelfcertificering hebben ingediend, en zal die lijst bijwerken op basis van volledige, jaarlijkse hercertificeringsaanvragen, alsook van kennisgevingen die worden ontvangen overeenkomstig het aanvullend beginsel inzake geschillenbeslechting en handhaving. Dergelijke hercertificeringen moeten minstens een keer per jaar worden ingediend; zo niet dan wordt de organisatie van de DPF-lijst verwijderd en zijn de voordelen van het EU-VS-DPF niet langer gegarandeerd. Alle organisaties die door het ministerie op de DPF-lijst worden geplaatst, moeten een relevant privacybeleid hebben dat voldoet aan het kennisgevingsbeginsel en in dat privacybeleid verklaren dat zij de beginselen naleven Een organisatie die voor het eerst een zelfcertificering indient, mag in haar definitieve privacybeleid geen aanspraak maken op deelname aan het EU-VS-DPF totdat het ministerie de organisatie meedeelt dat zij dit mag doen. De organisatie moet het ministerie bij de indiening van haar eerste zelfcertificering een ontwerp-privacybeleid voorleggen dat in overeenstemming is met de beginselen. Zodra het ministerie heeft vastgesteld dat de eerste zelfcertificering van de organisatie voor het overige volledig is, zal het de organisatie meedelen dat zij haar EU-VS-DPF-conforme privacybeleid moet afronden (bv. publiceren indien van toepassing). De organisatie moet het ministerie onmiddellijk op de hoogte brengen zodra het desbetreffende privacybeleid is afgerond, waarna het ministerie de organisatie op de DPF-lijst zal plaatsen. . In het privacybeleid van een organisatie moet, indien dat online beschikbaar is, een link staan naar de DPF-website van het ministerie en een link naar de website of het klachtenformulier van het onafhankelijke verhaalsmechanisme dat beschikbaar is voor het onderzoeken van onopgeloste klachten in verband met de beginselen, zonder kosten voor de natuurlijke persoon. e. De beginselen zijn van toepassing onmiddellijk na de zelfcertificering. Deelnemende organisaties die zich voorheen zelf hebben gecertificeerd voor de beginselen van het EU-VS-privacyschildkader, moeten hun privacybeleid aanpassen en in plaats daarvan verwijzen naar de beginselen van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming. Deze organisaties nemen deze verwijzing zo spoedig mogelijk op, en in ieder geval uiterlijk drie maanden na de datum van inwerkingtreding van de beginselen van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming. f. Een organisatie moet de beginselen toepassen op alle vanuit de EU op basis van het EU-VS-DPF ontvangen persoonsgegevens. Voor persoonsgegevens die worden ontvangen tijdens de periode waarin de organisatie de voordelen van het EU-VS-DPF geniet, is de verplichting de beginselen na te leven niet in de tijd beperkt; deze beginselen blijven op die gegevens van toepassing zolang de organisatie ze opslaat, gebruikt of openbaar maakt, zelfs indien de organisatie nadien om enigerlei reden niet langer aan het EU-VS-DPF deelneemt. Een organisatie die zich uit het EU-VS-DPF wenst terug te trekken, moet het ministerie daarvan vooraf in kennis stellen. Deze kennisgeving moet ook aangeven wat de organisatie zal doen met de persoonsgegevens die zij op grond van het EU-VS-DPF heeft ontvangen (d.w.z. de gegevens bewaren, terugzenden of wissen, en indien zij de gegevens bewaart, de toegestane middelen waarmee zij de gegevens zal beschermen). Een organisatie die niet langer deelneemt aan het EU-VS-DPF, maar dergelijke gegevens wenst te behouden, moet ofwel jaarlijks aan het ministerie bevestigen dat zij zich ertoe verbindt de beginselen te zullen blijven toepassen op de gegevens ofwel op een andere geautoriseerde wijze passende bescherming voor de gegevens bieden (bijvoorbeeld met behulp van een overeenkomst die de voorschriften van de door de Commissie vastgestelde relevante modelcontractbepalingen volledig weergeeft); anders moet de organisatie de informatie terugsturen of wissen Indien een organisatie er bij de terugtrekking voor kiest de persoonsgegevens die zij op grond van het EU-VS-DPF heeft ontvangen, te bewaren en jaarlijks aan het ministerie bevestigt dat zij de beginselen op die gegevens blijft toepassen, moet de organisatie het ministerie eenmaal per jaar na de terugtrekking (d.w.z. tenzij en totdat de organisatie op een andere toegestane wijze een passende bescherming voor die gegevens biedt, of al die gegevens teruggeeft of wist en het ministerie daarvan in kennis stelt) aantonen wat zij met die persoonsgegevens heeft gedaan, wat zij zal doen met de persoonsgegevens die zij blijft bewaren, en wie als permanent contactpunt zal fungeren voor vragen in verband met de beginselen. . Een organisatie die niet langer deelneemt aan het EU-VS-DPF moet, waar relevant, in haar privacybeleid alle verwijzingen naar het EU-VS-DPF verwijderen die de indruk wekken dat ze nog steeds actief deelneemt aan EU-VS-DPF en recht heeft op de voordelen ervan. g. Een organisatie die haar rechtspersoonlijkheid als zelfstandige onderneming zal verliezen door een verandering in de bedrijfsstatus, bijvoorbeeld als gevolg van een fusie, overname, faillissement of ontbinding, moet het ministerie hiervan vooraf in kennis stellen. In de kennisgeving moet ook worden aangegeven of de uit de wijziging van de bedrijfsstatus voortvloeiende entiteit i) via een bestaande zelfcertificering zal blijven deelnemen aan het EU-VS-DPF; ii) zichzelf zal certificeren als nieuwe deelnemer aan het EU-VS-DPF (bv. wanneer de nieuwe entiteit of de overlevende entiteit niet reeds over een bestaande zelfcertificering beschikt waarmee zij aan het EU-VS-DPF zou kunnen deelnemen); of iii) andere waarborgen zal invoeren, zoals een schriftelijke overeenkomst die garandeert dat de beginselen blijvend worden toegepast op alle persoonsgegevens die de organisatie in het kader van het EU-VS-DPF heeft ontvangen en die zullen worden bewaard. Als noch i), noch ii), noch iii) van toepassing is, moeten alle persoonsgegevens die in het kader van het EU-VS-DPF zijn verkregen, onmiddellijk worden teruggegeven of gewist. h. Wanneer een organisatie om welke reden dan ook niet langer aan het EU-VS-DPF deelneemt, moet zij alle verklaringen verwijderen waaruit zou kunnen worden opgemaakt dat zij aan het EU-VS-DPF blijft deelnemen of recht heeft op de voordelen van het EU-VS-DPF. Het EU-VS-DPF-keurmerk, indien gebruikt, moeten eveneens worden geschrapt. De FTC, het ministerie van Vervoer of een andere bevoegde overheidsinstantie kan actie ondernemen tegen iedere onjuiste verklaring aan het grote publiek met betrekking tot de naleving van de beginselen door een organisatie. In geval van onjuiste verklaringen tegenover het ministerie kan vervolging worden ingesteld op grond van de False Statements Act (18 U.S.C. § 1001). 7. Verificatie a. Organisaties moeten in vervolgprocedures voorzien om na te gaan of de attesten en verklaringen die zij over hun beleid inzake privacybescherming in het kader van het EU-VS-DPF afleggen, waar zijn en of dit beleid is uitgevoerd zoals het is voorgesteld en of het beantwoordt aan de beginselen. b. Teneinde aan de controle-eisen van het beginsel inzake verhaal, handhaving en aansprakelijkheid te voldoen, moet een organisatie de naleving van dergelijke attesten en verklaringen door middel van zelfbeoordeling of door externe nalevingscontroles nagaan. c. Wanneer de organisatie voor zelfbeoordeling heeft gekozen, moet deze verificatie aantonen dat haar privacybeleid met betrekking tot uit de EU ontvangen persoonsgegevens nauwkeurig, volledig en direct beschikbaar is, voldoet aan de beginselen en volledig wordt uitgevoerd (d.w.z. dat het wordt nageleefd). Voorts moet blijken dat natuurlijke personen in kennis worden gesteld van interne regelingen voor de behandeling van klachten en van de onafhankelijke verhaalsmechanismen om klachten in te dienen; dat de organisatie haar werknemers opleidt op het gebied van de uitvoering van het beleid en dat er tuchtmaatregelen tegen hen worden genomen indien zij dit beleid niet volgen; en dat er voorts interne procedures zijn om periodiek objectief na te gaan of het bovenstaande ook wordt nageleefd. Een verklaring ter bevestiging dat de zelfbeoordeling is voltooid, moet minstens eens per jaar door een directielid of een andere daartoe bevoegde vertegenwoordiger van de organisatie worden ondertekend en op verzoek aan natuurlijke personen of in het kader van een onderzoek of een klacht wegens niet-naleving ter beschikking worden gesteld. d. Wanneer de organisatie voor externe beoordeling van de naleving heeft gekozen, moet deze verificatie aantonen dat haar privacybeleid met betrekking tot uit de EU ontvangen persoonsgegevens nauwkeurig, volledig en direct beschikbaar is, voldoet aan de beginselen en volledig wordt uitgevoerd (d.w.z. dat het wordt nageleefd). Er moet ook worden aangegeven dat natuurlijke personen worden geïnformeerd over de mechanismen via welke zij klachten kunnen indienen. De controlemethoden mogen zonder beperking audits, steekproeven, het gebruik van valstrikken of het gebruik van technologische middelen omvatten. Een verklaring omtrent de uitvoering van de externe controle moet eens per jaar door de controleur of een directielid of een andere daartoe bevoegde vertegenwoordiger van de organisatie worden ondertekend en op verzoek aan natuurlijke personen of in het kader van een onderzoek of een klacht wegens niet-naleving ter beschikking worden gesteld. e. Organisaties moeten hun informatiebestanden over de uitvoering van hun beleid inzake de bescherming van de privacy in het kader van het EU-VS-DPF bewaren en deze bij een onderzoek of een klacht wegens niet-naleving op verzoek ter beschikking stellen aan de onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie die met het onderzoek van klachten belast is of aan de instantie die oneerlijke en misleidende praktijken moet onderzoeken. Ook moeten organisaties onmiddellijk reageren op vragen en andere informatieverzoeken van het ministerie in verband met de onderschrijving door de organisatie van de beginselen. 8. Toegang a. Het beginsel van toegang in de praktijk i. Volgens de beginselen is het recht van toegang fundamenteel voor de privacybescherming. Met name geeft dit recht de betrokkene de mogelijkheid om de juistheid van de informatie die over hem wordt bijgehouden, na te gaan. Het beginsel van toegang houdt in dat natuurlijke personen het recht hebben om: 1. van een organisatie een bevestiging te ontvangen of de organisatie al dan niet persoonsgegevens verwerkt die op hen betrekking hebben De organisatie moet antwoorden op vragen van natuurlijke personen over de doeleinden van de verwerking, de categorieën persoonsgegevens waarop de verwerking betrekking heeft en de ontvangers of categorieën ontvangers aan wie de gegevens worden verstrekt. ; 2. dergelijke gegevens aan hen te doen meedelen opdat zij kunnen controleren of zij nauwkeurig zijn en de verwerking ervan rechtmatig is; en 3. de gegevens te laten corrigeren, wijzigen of schrappen wanneer ze niet nauwkeurig zijn of werden verwerkt in strijd met de beginselen. ii. Natuurlijke personen behoeven een verzoek om toegang tot hun eigen gegevens niet te motiveren. Organisaties moeten zich bij hun reactie op een verzoek van een natuurlijke persoon om toegang om te beginnen afvragen waarom de betrokkene zijn verzoek heeft ingediend. Indien een verzoek bijvoorbeeld in vage of algemene bewoordingen is gesteld, kan de organisatie beter een dialoog met de natuurlijke persoon aangaan om de achterliggende reden voor het verzoek beter te begrijpen, om aldus vast te stellen welke informatie relevant is. De organisatie kan bijvoorbeeld nagaan met welke afdeling(en) van de organisatie de natuurlijke persoon contact heeft gehad of voor welk soort informatie of gebruik daarvan toegang wordt gevraagd. iii. Gezien het fundamentele karakter van toegang, mogen organisaties de toegang nooit zonder meer beperken. Als bijvoorbeeld bepaalde informatie moet worden beschermd, maar probleemloos kan worden gescheiden van andere persoonlijke informatie waarvoor toegang is gevraagd, moet de organisatie de beschermde informatie bewerken en de andere informatie beschikbaar stellen. Indien een organisatie besluit dat de toegang in een bepaald geval moet worden beperkt, moet zij de betrokkene die om toegang verzoekt, uitleggen waarom zij tot dit besluit is gekomen en een contactadres opgeven waar de natuurlijke persoon met vragen terechtkan. b. Lasten of kosten inzake het verschaffen van toegang i. Het recht op toegang tot persoonsgegevens kan in uitzonderlijke omstandigheden worden beperkt en wel indien de wettelijke rechten van andere personen dan de natuurlijke persoon zouden worden geschonden of wanneer de aan het verschaffen van toegang verbonden lasten en kosten onevenredig zouden zijn gelet op de risico’s in de zaak in kwestie voor de privacy van de natuurlijke persoon. Kosten en lasten zijn belangrijke factoren die in overweging moeten worden genomen, maar zij zijn geen doorslaggevende factoren bij een beslissing over de redelijkheid van toegang. ii. Indien de persoonlijke informatie bijvoorbeeld gebruikt wordt voor beslissingen die voor de natuurlijke persoon van groot belang zijn (zoals het weigeren of toekennen van belangrijke voordelen, zoals een verzekering, een hypotheek of een baan), dan moet de organisatie, in overeenstemming met de andere bepalingen van deze aanvullende beginselen, deze informatie ter beschikking stellen, ook al is dit vrij moeilijk of duur. Indien de gevraagde persoonlijke informatie niet gevoelig is of niet wordt gebruikt voor beslissingen die voor de natuurlijke persoon van groot belang zijn, maar meteen beschikbaar is en zonder noemenswaardige kosten kan worden gegeven, dan moet de organisatie toegang tot dergelijke informatie verlenen. c. Vertrouwelijke commerciële informatie i. Vertrouwelijke commerciële informatie is informatie die door een organisatie tegen openbaarmaking wordt beschermd en waarvan de openbaarmaking concurrenten op de markt zou helpen. Organisaties kunnen de toegang tot informatie ontzeggen of beperken voor zover het verlenen van volledige toegang zou leiden tot onthulling van hun eigen vertrouwelijke commerciële informatie, zoals door de organisatie opgestelde marketingconclusies of classificaties, of van de vertrouwelijke commerciële informatie van een andere organisatie waarop een contractuele geheimhoudingsplicht van toepassing is. ii. Wanneer het mogelijk is vertrouwelijke commerciële informatie probleemloos te scheiden van andere persoonlijke informatie waarvoor toegang is gevraagd, moet de organisatie de vertrouwelijke commerciële informatie bewerken en de niet-vertrouwelijke informatie beschikbaar stellen. d. Organisatie van databanken i. Toegang kan worden verleend doordat een organisatie de natuurlijke persoon de betreffende persoonlijke informatie ter beschikking stelt en vereist niet dat de natuurlijke persoon toegang krijgt tot de databank van een organisatie. ii. Een organisatie behoeft alleen toegang tot door haar opgeslagen persoonlijke informatie te verlenen. Het toegangsbeginsel houdt geen verplichting in om bestanden met persoonlijke informatie te bewaren, te onderhouden, te reorganiseren of te herstructureren. e. Wanneer kan de toegang worden beperkt i. Aangezien organisaties zich altijd te goeder trouw moeten inspannen om natuurlijke personen toegang tot hun persoonsgegevens te geven, is er maar een bepaald aantal situaties waarin zij een dergelijke toegang mogen beperken en moeten er concrete redenen voor een dergelijke beperking zijn. Net zoals in het kader van de AVG kan een organisatie toegang tot informatie beperken, wanneer belangrijke openbare belangen, zoals de nationale of openbare veiligheid, of de defensie hiermee in strijd zijn. Indien persoonlijke informatie uitsluitend wordt verwerkt voor statistische of onderzoeksdoeleinden kan de toegang eveneens worden geweigerd. Andere redenen om de toegang te weigeren of te beperken zijn: 1. de openbaarmaking belemmert de uitvoering of de handhaving van de wet of van civielrechtelijke procedures, inclusief het voorkomen, onderzoeken of opsporen van misdrijven, of van het recht op een eerlijk proces; 2. de openbaarmaking schendt de legitieme rechten of gewichtige belangen van anderen; 3. de openbaarmaking schendt beroepsrechten of -plichten die al dan niet voortvloeien uit de wet; 4. de openbaarmaking conflicteert met veiligheidsonderzoeken of klachtenprocedures waarbij werknemers zijn betrokken of in verband met personeelsbeleid en bedrijfsherstructureringen; of 5. aantasting van de geheimhouding die noodzakelijk is voor toezichthoudende of regulerende taken in verband met een gezond beheer of bij toekomstige of lopende onderhandelingen met betrekking tot de organisatie. ii. Een organisatie die zich op een uitzondering beroept, moet aantonen dat die uitzondering noodzakelijk is en aan natuurlijke personen de redenen voor het beperken van de toegang meedelen alsook een contactadres opgeven waar zij met verdere vragen terechtkunnen. f. Het recht om een bevestiging te krijgen en de kosten voor het verlenen van toegang in rekening te brengen i. Een natuurlijk persoon heeft het recht om een bevestiging te verkrijgen of een organisatie al of niet persoonsgegevens over hem of haar heeft. Een natuurlijk persoon heeft er eveneens recht op dat haar of hem de haar of hem betreffende persoonsgegevens worden meegedeeld. Een organisatie mag alleen een vergoeding vragen die niet buitensporig is. ii. Het vragen van een vergoeding kan bijvoorbeeld gerechtvaardigd zijn wanneer verzoeken om toegang kennelijk buitensporig zijn, met name vanwege hun repetitief karakter. iii. De toegang kan niet op grond van de kosten worden geweigerd als de natuurlijke persoon aanbiedt deze kosten te betalen. g. Repetitieve of vexatoire verzoeken om toegang i. Een organisatie kan redelijke grenzen stellen aan het aantal keren dat binnen een bepaalde periode aan verzoeken om toegang van een bepaalde persoon zal worden voldaan. Bij het vaststellen van dergelijke beperkingen moet een organisatie rekening houden met factoren als de frequentie waarmee informatie wordt bijgewerkt, het doel waarvoor de gegevens worden gebruikt en de aard van de informatie. h. Frauduleuze verzoeken om toegang i. Een organisatie behoeft alleen toegang te verlenen wanneer het verzoek gepaard gaat met voldoende informatie om haar in staat te stellen de identiteit van de verzoeker vast te stellen. i. Tijdschema voor reacties i. Op verzoeken om toegang moeten organisaties reageren binnen een redelijke termijn, op een redelijke wijze en in een vorm die voor de natuurlijke persoon eenvoudig te begrijpen is. Een organisatie die met regelmaat informatie aan de betrokkenen verstrekt, kan aan een individueel verzoek om toegang voldoen via deze regelmatige openbaarmaking mits dat geen buitensporige vertraging met zich brengt. 9. Personeelsgegevens a. Dekking door het EU-VS-DPF i. Wanneer een organisatie in de EU persoonlijke informatie over haar (voormalige of huidige) werknemers, die zij in het kader van een arbeidsverhouding heeft verzameld, doorgeeft aan een moederorganisatie, dochterorganisatie of een niet-geaffilieerde dienstverlener in de Verenigde Staten die aan het EU-VS-DPF deelneemt, zijn de beginselen van het EU-VS-DPF op deze doorgifte van toepassing. In deze gevallen was de nationale wetgeving van de EU-lidstaat waar de informatie werd verzameld, van toepassing op het verzamelen en verwerken van de informatie voordat deze werd doorgegeven, en moeten alle voorwaarden voor of restricties op de doorgifte die deze wetgeving stelt, in acht worden genomen. ii. De beginselen zijn alleen van toepassing wanneer bestanden over individueel geïdentificeerde of identificeerbare personen worden doorgegeven of toegankelijk worden gemaakt. Statistische informatie die berust op geaggregeerde personeelsgegevens en geen persoonsgegevens bevat of het gebruik van geanonimiseerde gegevens, geeft geen aanleiding tot problemen in verband met de bescherming van de privacy. b. Toepassing van het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel i. Een organisatie in de Verenigde Staten die in het kader van het EU-VS-DPF personeelsgegevens uit de EU heeft ontvangen, mag deze informatie alleen in overeenstemming met het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel aan derden bekendmaken of voor andere doeleinden gebruiken. Wanneer een organisatie in de Verenigde Staten bijvoorbeeld van plan is persoonlijke informatie die in het kader van een arbeidsverhouding is verzameld, te gebruiken voor doeleinden die niet met de arbeidsrelatie te maken hebben, zoals commerciële mededelingen, moet zij de betrokkenen vooraf de vereiste keuze laten, tenzij deze al toestemming hadden gegeven om de informatie voor dergelijke doeleinden te gebruiken. Een dergelijk gebruik mag niet onverenigbaar zijn met de doeleinden waarvoor de persoonlijke informatie is verzameld of waarmee de natuurlijke persoon achteraf heeft ingestemd. Bovendien mag de keuze van de werknemers niet van invloed zijn op hun carrièremogelijkheden en mag deze ook geen strafmaatregelen tot gevolg hebben. ii. Voor sommige EU-lidstaten geldt dat bepaalde algemeen geldende voorwaarden voor doorgifte een ander gebruik van dergelijke informatie uitsluiten, zelfs wanneer de informatie naar een land buiten de EU is doorgegeven. Dergelijke voorwaarden moeten worden nageleefd. iii. Voorts moeten werkgevers zich redelijkerwijs inspannen om aan de wensen van hun werknemers inzake de bescherming van hun privacy tegemoet te komen. Zij kunnen bijvoorbeeld de toegang tot persoonsgegevens beperken, sommige gegevens anonimiseren of codes of pseudoniemen gebruiken wanneer de echte namen in het onderhavige geval niet nodig zijn voor beleidsdoeleinden. iv. Voor zover en zolang het noodzakelijk is om te voorkomen dat afbreuk wordt gedaan aan de mogelijkheid van een organisatie om besluiten inzake bevorderingen of benoemingen of andere besluiten ten aanzien van de werknemers te nemen, hoeft een organisatie het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel niet toe te passen. c. Toepassing van het toegangsbeginsel i. Het aanvullende toegangsbeginsel verschaft richtsnoeren ten aanzien van de redenen op grond waarvan verzoeken om toegang tot personeelsgegevens kunnen worden afgewezen dan wel de toegang tot deze gegevens kan worden beperkt. Het spreekt vanzelf dat werkgevers in de EU er overeenkomstig de wetgeving van hun land voor moeten zorgen dat hun werknemers in de EU toegang hebben tot dergelijke informatie, ongeacht de plaats waar de gegevens worden verwerkt en opgeslagen. Overeenkomstig het EU-VS-DPF moet een organisatie die dergelijke gegevens in de Verenigde Staten verwerkt, deze toegang direct of via de werkgever in de EU verlenen. d. Handhaving i. Voor zover persoonlijke informatie alleen in het kader van een arbeidsverhouding wordt gebruikt, ligt de primaire verantwoordelijkheid voor de gegevens ten opzichte van de werknemer bij de organisatie in de EU. Hieruit volgt dat Europese werknemers die over schendingen van hun rechten inzake gegevensbescherming klagen en niet tevreden zijn met de resultaten van interne controle-, klachten- en beroepsprocedures (of elke andere toepasselijke klachtenprocedure in het kader van een overeenkomst met een vakbond), zich moeten wenden tot de bevoegde deelstaat- of nationale gegevensbeschermingsautoriteit of arbeidsrechtbank in het rechtsgebied waar zij werken. Dit geldt ook voor gevallen waarin het beweerde misbruik van de persoonlijke informatie onder de verantwoordelijkheid valt van de organisatie in de Verenigde Staten die de informatie van de werkgever heeft ontvangen. In dergelijke gevallen gaat het dus om een vermeende schending van de beginselen. Dit is de efficiëntste manier om een oplossing te vinden voor de elkaar vaak overlappende rechten en verplichtingen uit hoofde van de lokale arbeidswetgeving en arbeidsovereenkomsten en de wetgeving inzake gegevensbescherming. ii. Een aan het EU-VS-DPF deelnemende organisatie in de Verenigde Staten die gebruikmaakt van in het kader van een arbeidsverhouding vanuit de EU doorgegeven gegevens over personeel in de EU en die wil dat dergelijke doorgiften onder het EU-VS-DPF vallen, moet zich er dus toe verplichten mee te werken aan onderzoeken van de bevoegde autoriteiten in de EU en hun advies in dergelijke gevallen op te volgen. e. Toepassing van het beginsel van de aansprakelijkheid voor verdere doorgifte i. Voor incidentele arbeidsgerelateerde operationele behoeften van de deelnemende organisatie ten aanzien van in het kader van het EU-VS-DPF doorgegeven persoonsgegevens, zoals de boeking van een vlucht of een hotelkamer, of het afsluiten van een verzekering, kan de doorgifte van persoonsgegevens van een klein aantal werknemers aan verwerkingsverantwoordelijken plaatsvinden zonder het toegangsbeginsel toe te passen of een overeenkomst te sluiten met een derde verwerkingsverantwoordelijke, zoals anders vereist is op grond van het beginsel van aansprakelijkheid voor verdere doorgifte, mits de deelnemende organisatie het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel in acht heeft genomen. 10. Verplichte overeenkomsten voor verdere doorgifte a. Gegevensverwerkingsovereenkomsten i. Wanneer persoonsgegevens alleen om ze te laten verwerken uit de EU naar de Verenigde Staten worden doorgegeven, is een overeenkomst vereist, ongeacht of de verwerker aan het EU-VS-DPF deelneemt. ii. De verwerkingsverantwoordelijken in de EU moeten altijd een overeenkomst sluiten wanneer gegevens alleen voor verwerking worden doorgegeven, ongeacht of dit binnen de EU of daarbuiten gebeurt en ongeacht of de verwerker aan het EU-VS-DPF deelneemt. Het doel van de overeenkomst is ervoor te zorgen dat de verwerker: 1. uitsluitend volgens de instructies van de verwerkingsverantwoordelijke handelt; 2. passende technische en organisatorische veiligheidsmaatregelen treft om persoonsgegevens te beschermen tegen vernietiging, hetzij per ongeluk, hetzij onrechtmatig, verlies, vervalsing of niet-toegelaten verspreiding of toegang, en begrijpt of verdere doorgifte toegelaten is; en 3. rekening houdend met de aard van de verwerking, de verwerkingsverantwoordelijke bijstaat bij het geven van antwoord aan de natuurlijke personen die hun rechten uit hoofde van de beginselen uitoefenen. iii. Omdat de deelnemende organisaties passende bescherming bieden, is voor overeenkomsten met dergelijke organisaties voor louter verwerking geen voorafgaande toestemming vereist. b. Doorgifte binnen een gecontroleerde groep van ondernemingen of entiteiten i. Wanneer persoonlijke informatie wordt doorgegeven tussen twee verwerkingsverantwoordelijken binnen een gecontroleerde groep van ondernemingen of entiteiten, is een overeenkomst in het kader van het beginsel van aansprakelijkheid voor verdere doorgifte niet altijd nodig. Verwerkingsverantwoordelijken binnen een gecontroleerde groep van ondernemingen of entiteiten kunnen een dergelijke doorgifte baseren op andere instrumenten, zoals bindende EU-bedrijfsvoorschriften of andere intragroepsinstrumenten (bv. nalevings- en controleprogramma’s), waarmee de voortzetting van de bescherming van persoonlijke informatie in het kader van de beginselen wordt gegarandeerd. In geval van een dergelijke doorgifte blijft de deelnemende organisatie verantwoordelijk voor de naleving van de beginselen. c. Doorgifte tussen verwerkingsverantwoordelijken i. Voor doorgifte tussen verwerkingsverantwoordelijken hoeft de ontvangende verwerkingsverantwoordelijke geen deelnemende organisatie te zijn en niet te beschikken over een onafhankelijk verhaalsmechanisme. De deelnemende organisatie moet een overeenkomst sluiten met de ontvangende derde verwerkingsverantwoordelijke, waarmee dezelfde mate van bescherming wordt geboden als beschikbaar is in het kader van het EU-VS-DPF, en waarbij niet vereist is dat de derde verwerkingsverantwoordelijke een deelnemende organisatie is of beschikt over een onafhankelijk verhaalsmechanisme, mits hij een gelijkwaardig mechanisme ter beschikking stelt. 11. Geschillenbeslechting en handhaving a. Het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid stelt de eisen vast waaraan handhaving van het EU-VS-DPF moet voldoen. Hoe aan de eisen van punt a), ii) van het beginsel moet worden voldaan, wordt uiteengezet in het aanvullend beginsel inzake controle. Dit aanvullend beginsel heeft betrekking op de punten a), i) en a), iii), die beide onafhankelijke verhaalsmechanismen vereisen. Deze mechanismen kunnen verschillende vormen aannemen, maar moeten voldoen aan de eisen van het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid. Op de volgende wijze voldoen organisaties aan deze eisen: i) door naleving van programma’s van de particuliere sector inzake privacybescherming die de beginselen in hun voorschriften integreren en doeltreffende handhavingsmechanismen omvatten zoals die welke in het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid worden beschreven; ii) door zich te onderwerpen aan wettelijke of regulerende toezichthoudende autoriteiten die individuele klachten behandelen en geschillen afhandelen; of iii) door zich ertoe te verbinden met de gegevensbeschermingsautoriteiten in de EU of hun gemachtigde vertegenwoordigers samen te werken. b. Deze lijst is bedoeld ter illustratie en is niet uitputtend. De particuliere sector kan aanvullende handhavingsmechanismen ontwikkelen mits deze aan de eisen van het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid en de aanvullende beginselen voldoen. De vereisten van het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid vormen een aanvulling op het vereiste dat zelfreguleringsinspanningen afdwingbaar moeten zijn krachtens sectie 5 van de FTC Act (15 U.S.C. § 45) die oneerlijke of misleidende handelingen verbiedt, 49 U.S.C. § 41712 die een luchtvaartmaatschappij of een reisbureau verbiedt zich in te laten met oneerlijke of misleidende praktijken in het luchtvervoer of de verkoop van luchtvervoer, of een andere wet of regelgeving die dergelijke handelingen verbiedt. c. Om te bevorderen dat de nakoming van hun toezeggingen in het kader van het EU-VS-DPF wordt gegarandeerd en om het beheer van het programma te ondersteunen, moeten de organisaties, evenals hun onafhankelijke verhaalsmechanismen, informatie over het EU-VS-DPF verstrekken wanneer het ministerie daarom vraagt. Bovendien moeten organisaties snel reageren op klachten over hun naleving van de beginselen die gegevensbeschermingsautoriteiten via het ministerie indienen. In het antwoord moet worden aangegeven of de klacht gegrond is, en zo ja, hoe de organisatie het probleem zal verhelpen. Het ministerie zal de vertrouwelijkheid van de ontvangen informatie beschermen in overeenstemming met de wetgeving van de Verenigde Staten. d. Verhaalsmechanismen i. Natuurlijke personen moeten worden aangemoedigd eventuele klachten met de desbetreffende organisatie te bespreken alvorens een beroep te doen op onafhankelijke verhaalsmechanismen. Organisaties moeten een natuurlijke persoon binnen 45 dagen na ontvangst van diens klacht een reactie bezorgen. De onafhankelijkheid van een verhaalsmechanisme kan met name worden aangetoond op grond van onpartijdigheid, een transparante samenstelling en financiering en aantoonbare ervaring. Zoals het beginsel van verhaal, handhaving en aansprakelijkheid vereist, moet het verhaalsmechanisme voor natuurlijke personen direct beschikbaar en kosteloos zijn. Onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstanties moeten alle klachten van natuurlijke personen onderzoeken tenzij deze duidelijk ongegrond of onbeduidend zijn. Dit sluit niet uit dat de onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie waar men verhaal moet halen, acceptatiecriteria vaststelt, maar deze moeten transparant en gerechtvaardigd zijn (bijvoorbeeld om klachten uit te sluiten die buiten het toepassingsgebied van het programma vallen of door een andere instantie moeten worden behandeld) en mogen er niet toe leiden dat de verplichting om gegronde klachten te onderzoeken, wordt ondermijnd. Bovendien moeten verhaalsmechanismen natuurlijke personen die een klacht indienen, complete en direct beschikbare informatie verstrekken over de wijze waarop de procedure verloopt. Deze informatie moet ook betrekking hebben op de door het mechanisme overeenkomstig de beginselen toegepaste praktijken inzake de privacybescherming. Zij moeten ook meewerken bij de ontwikkeling van hulpmiddelen zoals gestandaardiseerde klachtenformulieren om de klachtenafhandelingsprocedure te vergemakkelijken. ii. Onafhankelijke verhaalsmechanismen moeten op hun openbare websites informatie opnemen over de beginselen en over de diensten die zij in het kader van het EU-VS-DPF aanbieden. Deze informatie moet het volgende bevatten: 1) informatie over of een link naar de vereisten van de beginselen voor onafhankelijke verhaalsmechanismen; 2) een link naar de DPF-website van het ministerie; 3) een toelichting dat hun diensten inzake geschillenbeslechting in het kader van het EU-VS-DPF voor natuurlijke personen kosteloos zijn; 4) een beschrijving van de wijze waarop een klacht in verband met de beginselen kan worden ingediend; 5) de termijnen waarbinnen klachten inzake de beginselen worden behandeld; en 6) een beschrijving van het scala aan verhaalsmogelijkheden. iii. Onafhankelijke verhaalsmechanismen moeten een jaarverslag publiceren met geaggregeerde statistieken over hun geschillenbeslechtingsdiensten. Het jaarverslag moet het volgende bevatten: 1) het totale aantal tijdens het verslagjaar ontvangen klachten in verband met de beginselen; 2) de soorten ontvangen klachten; 3) maatstaven inzake de kwaliteit van de geschillenbeslechting, zoals de tijd die met de verwerking van klachten gemoeid was; en 4) de resultaten van de ontvangen klachten, met name het aantal en de soorten genomen maatregelen of opgelegde sancties. iv. Zoals uiteengezet in bijlage I beschikken natuurlijke personen over een arbitrage-optie teneinde ten aanzien van resterende klachten te bepalen of een deelnemende organisatie haar verplichtingen in het kader van de beginselen tegenover hen heeft geschonden, en of een dergelijke schending in het geheel niet of maar gedeeltelijk werd verholpen. Deze optie is alleen beschikbaar voor deze doeleinden. Deze optie is bijvoorbeeld niet beschikbaar met betrekking tot de uitzonderingen op de beginselen De beginselen, overzicht, punt 5. of met betrekking tot een bewering over het passend karakter van het EU-VS-DPF. In het kader van deze arbitrage-optie is het panel van het EU-VS-kader voor gegevensbescherming (bestaande uit één of drie arbiters, zoals overeengekomen door de partijen) bevoegd om een individuele, specifieke, niet-geldelijke, billijke voorziening vast te stellen (zoals toegang, correctie, wissing of teruggave van de betrokken gegevens van de natuurlijke persoon) die nodig is om de schending van de beginselen in verband met enkel deze natuurlijke persoon te verhelpen. Natuurlijke personen en deelnemende organisaties kunnen op grond van de Federal Arbitration Act de rechterlijke toetsing en tenuitvoerlegging van de arbitragebeslissingen vorderen krachtens Amerikaans recht. e. Rechtsmiddelen en sancties i. De rechtsmiddelen die de onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie biedt, moeten ertoe leiden dat de gevolgen van de niet-naleving door de organisatie, voor zover mogelijk, ongedaan worden gemaakt of worden hersteld, dat de organisatie gegevens in de toekomst conform de beginselen zal verwerken en dat, waar nodig, de verwerking van de persoonsgegevens van de klager wordt stopgezet. De sancties moeten zwaar genoeg zijn om de naleving van de beginselen door de organisatie te waarborgen. Aan de hand van een scala van lichte tot zware sancties zullen geschillenbeslechtingsinstanties op passende wijze kunnen reageren op in ernst variërende gevallen van niet-naleving. Tot de sancties moeten behoren: bekendmaking van geconstateerde gevallen van niet-naleving en de eis gegevens in bepaalde omstandigheden te wissen Onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstanties moeten een discretionaire bevoegdheid hebben ten aanzien van de omstandigheden waarin zij deze sancties opleggen. Bij een eis gegevens te wissen moet onder meer rekening worden gehouden met de gevoeligheid van de gegevens en met het feit of een organisatie flagrant in strijd met de beginselen gegevens heeft verzameld of gebruikt, dan wel openbaar heeft gemaakt. . Andere mogelijke sancties zijn de opschorting en intrekking van een keurmerk, schadeloosstelling van personen voor verliezen die ze als gevolg van niet-naleving hebben geleden, en dwangmaatregelen. Particuliere onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstanties en zelfregulerende instanties moeten in voorkomend geval de rechter of de ter zake bevoegde overheidsinstantie in kennis stellen van de niet-inachtneming van hun uitspraken door deelnemende organisaties, en het ministerie daarvan op de hoogte stellen. f. Actie van de FTC i. De FTC zal prioriteit geven aan zaken die haar in verband met de niet-naleving van de beginselen worden voorgelegd door: i) zelfregulerende instanties voor privacybescherming en andere onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstanties; ii) de EU-lidstaten; en iii) het ministerie, om na te gaan of er sprake is van schending van sectie 5 van de FTC Act, die oneerlijke of misleidende handelspraktijken verbiedt. Indien de FTC concludeert dat zij reden heeft om aan te nemen dat sectie 5 werd geschonden, kan zij de zaak oplossen door om een administratief verbod van de bestreden praktijken te verzoeken, of door bij een federale rechtbank een klacht in te dienen, die als zij wordt gehonoreerd, kan resulteren in een uitspraak die hetzelfde effect sorteert. Daarbij kan het gaan om valse verklaringen inzake de onderschrijving van de beginselen of deelname aan het EU-VS-DPF door organisaties die ofwel niet meer op de DPF-lijst staan ofwel nooit bij het ministerie een zelfcertificeringsverklaring hebben ingediend. De FTC kan civielrechtelijk optreden wegens overtreding van een administratief verbod, dan wel civiel- of strafrechtelijk wegens niet-naleving van een uitspraak van een federale rechtbank. De FTC zal het ministerie van dergelijke acties in kennis stellen. Het ministerie moedigt andere overheidsinstanties ertoe aan het uiteindelijke resultaat van dergelijke verwijzingen of andere uitspraken in verband met de naleving van de beginselen aan het ministerie mee te delen. g. Permanente niet-naleving i. Als een organisatie voortdurend de beginselen overtreedt, komt ze niet langer in aanmerking voor de voordelen van het EU-VS-DPF. Een organisatie zal in geval van permanente niet-naleving van de beginselen door het ministerie van de DPF-lijst worden verwijderd en de in het kader van het EU-VS-DPF ontvangen persoonsgegevens moeten terugbezorgen of wissen. ii. Er is sprake van permanente niet-naleving indien een organisatie die bij het ministerie een zelfcertificeringsverklaring heeft ingediend, weigert zich te conformeren aan een definitieve uitspraak van een zelfregulerende, onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie op het gebied van de privacy of van een overheidsinstantie of indien een dergelijke instantie, met inbegrip van het ministerie, constateert dat een organisatie zich vaak niet aan de beginselen houdt en haar verklaring deze te zullen naleven niet langer geloofwaardig is. Indien een dergelijke vaststelling wordt gedaan door een andere instantie dan het ministerie moet de organisatie het ministerie onverwijld van deze feiten in kennis stellen. Als zij dit niet doet, kan op grond van de False Statements Act (18 U.S.C. § 1001) vervolging tegen deze organisatie worden ingesteld. Wanneer een organisatie zich terugtrekt uit een particulier zelfreguleringsprogramma op het gebied van privacy of een onafhankelijk geschillenbeslechtingsmechanisme, ontslaat dat de organisatie niet van de verplichting om de beginselen na te leven en kan van een permanente niet-naleving sprake zijn. iii. Het ministerie zal een organisatie van de DPF-lijst schrappen wegens permanente niet-naleving, ook naar aanleiding van een kennisgeving die het ontvangt van de organisatie zelf, van een zelfregulerende instantie voor privacy of een andere onafhankelijke geschillenbeslechtingsinstantie, of van een overheidsinstantie, maar pas nadat de organisatie 30 dagen van tevoren in kennis is gesteld en de gelegenheid heeft gekregen te reageren Het ministerie zal in de kennisgeving aangeven hoeveel tijd, die noodzakelijkerwijs minder dan 30 dagen zal bedragen, de organisatie heeft om op de kennisgeving te reageren. . Uit deze door het ministerie bijgehouden DPF-lijst blijkt derhalve welke organisaties verder voor de voordelen van het EU-VS-DPF in aanmerking komen en welke niet. iv. Een organisatie die zich bij een zelfregulerende instantie aansluit om opnieuw voor het EU-VS-DPF in aanmerking te komen, moet deze instantie volledige informatie over haar vroegere deelneming aan het EU-VS-DPF verstrekken. 12. Keuze — Tijdstip van verzet (opt-out) a. Het keuzebeginsel heeft als doel ervoor te zorgen dat persoonlijke informatie wordt gebruikt en bekend wordt gemaakt op een manier die tegemoetkomt aan de verwachtingen en de keuzes van de natuurlijke persoon. Daarom moet deze te allen tijde de mogelijkheid hebben zich tegen het gebruik van zijn persoonlijke informatie voor directe marketing te verzetten; hij moet dit wel doen binnen door de organisatie vastgestelde, redelijke termijnen, zodat de organisatie de tijd heeft gevolg aan de keuze te geven. Een organisatie kan ook eisen dat haar voldoende informatie wordt verstrekt ter bevestiging van de identiteit van de natuurlijke persoon die zich verzet. In de Verenigde Staten kunnen natuurlijke personen dit recht uitoefenen via een centraal verzetprogramma. In ieder geval moet de natuurlijke persoon een beroep kunnen doen op een direct beschikbaar en betaalbaar mechanisme om dit keuzerecht uit te oefenen. b. Een organisatie kan ook informatie voor sommige direct-marketingactiviteiten gebruiken wanneer het praktisch onmogelijk is om de natuurlijke persoon de gelegenheid te geven verzet aan te tekenen voordat de informatie wordt gebruikt, op voorwaarde dat de organisatie de natuurlijke persoon meteen daarna (en op verzoek altijd) de mogelijkheid biedt om verdere ontvangst van direct-marketingmededelingen te weigeren (zonder dat dit voor de natuurlijke persoon kosten met zich brengt) en op voorwaarde dat de organisatie tegemoetkomt aan de wensen van de natuurlijke persoon. 13. Reisinformatie a. Informatie over boekingen van luchtvaartpassagiers en andere reisinformatie, bijvoorbeeld over bonusregelingen voor vaste klanten of hotelreserveringen, en speciale behandelingen, zoals aan religieuze vereisten aangepaste maaltijden of fysieke bijstand, mogen in een aantal verschillende omstandigheden aan organisaties buiten de EU worden doorgegeven. Krachtens de AVG kunnen persoonsgegevens, bij ontstentenis van een adequaatheidsbesluit, worden doorgegeven aan een derde land indien er overeenkomstig artikel 46 AVG passende gegevensbeschermingswaarborgen worden geboden of, in specifieke situaties, indien aan een van de voorwaarden van artikel 49 AVG is voldaan (bijvoorbeeld wanneer de betrokkene uitdrukkelijk met de doorgifte heeft ingestemd). Amerikaanse organisaties die het EU-VS-DPF onderschrijven, bieden een passende bescherming voor persoonsgegevens en kunnen derhalve gegevensdoorgiften uit de EU ontvangen op basis van artikel 45 AVG, zonder dat zij een doorgifte-instrument overeenkomstig artikel 46 AVG hoeven in te stellen of aan de voorwaarden van artikel 49 AVG hoeven te voldoen. Aangezien het EU-VS-DPF specifieke regels voor gevoelige informatie omvat, kan dergelijke informatie (die soms moet worden verzameld, bijvoorbeeld omdat een passagier fysieke bijstand nodig heeft) aan deelnemende organisaties worden doorgegeven. In alle gevallen moet de organisatie die de informatie doorgeeft, zich echter houden aan de wet van de EU-lidstaat waar zij actief is; deze kan onder meer bijzondere voorwaarden aan de behandeling van gevoelige gegevens stellen. 14. Farmaceutische en medische producten a. Toepassing van de wetgeving van de EU-lidstaten of de beginselen i. De wetgeving van de EU-lidstaten is van toepassing op de verzameling van de persoonsgegevens, alsmede op de verwerking voor zover die plaatsvindt vóór de doorgifte aan de Verenigde Staten. De beginselen zijn op de gegevens van toepassing vanaf het moment dat zij naar de Verenigde Staten zijn doorgegeven. Gegevens die voor farmaceutisch onderzoek en andere doeleinden worden gebruikt, moeten indien nodig worden geanonimiseerd. b. Later wetenschappelijk onderzoek i. Persoonsgegevens uit specifiek medisch of farmaceutisch onderzoek spelen veelal een belangrijke rol bij later wetenschappelijk onderzoek. Als de voor een bepaald onderzoek verzamelde persoonsgegevens worden doorgegeven aan een organisatie in de Verenigde Staten die aan het EU-VS-DPF deelneemt, mag de organisatie de gegevens gebruiken voor nieuw wetenschappelijk onderzoek, mits de betrokkene hiervan in eerste instantie op de juiste wijze in kennis was gesteld en hij een keuzemogelijkheid had. Deze kennisgeving moet informatie bevatten over ieder specifiek gebruik van de gegevens in de toekomst, zoals periodieke follow-up, verwante studies of verkoopactiviteiten. ii. Het spreekt voor zich dat niet ieder toekomstig gebruik van de gegevens kan worden voorzien, aangezien het nieuwe onderzoek waarvoor de gegevens zullen worden gebruikt, kan voortvloeien uit op grond van de oorspronkelijke gegevens verworven nieuwe inzichten, nieuwe medische ontdekkingen en vorderingen en de ontwikkeling van de volksgezondheid en regelgeving. In voorkomende gevallen moet de kennisgeving dan ook een toelichting bevatten waarin is aangegeven dat de persoonsgegevens voor toekomstig, nog niet te voorzien medisch en farmaceutisch onderzoek kunnen worden gebruikt. Als dit gebruik afwijkt van de algemene onderzoeksdoelstelling(en) waarvoor de persoonsgegevens oorspronkelijk zijn verzameld of waarvoor de natuurlijke persoon later toestemming heeft gegeven, is opnieuw toestemming vereist. c. Opzegging van medewerking aan een klinische proef i. Deelnemers kunnen op ieder moment hun medewerking aan een klinische proef opzeggen, of hiertoe worden verzocht. Alle persoonsgegevens die voorafgaand aan deze terugtrekking zijn verzameld, mogen toch, samen met de overige verzamelde gegevens, in de klinische proef worden verwerkt, mits de deelnemer hiervan op het moment dat hij in deelname toestemde, in kennis is gesteld. d. Overdrachten met het oog op regelgeving en toezicht i. Producenten van geneesmiddelen en medische apparatuur mogen persoonsgegevens uit in de EU uitgevoerde klinische proeven met het oog op regelgeving en toezicht doorgeven aan instanties in de Verenigde Staten. Een soortgelijke doorgifte is ook toegestaan aan andere partijen dan regelgevende instanties, zoals bedrijfsvestigingen en andere onderzoekers, mits dit in overeenstemming is met het kennisgevingsbeginsel en het keuzebeginsel. e. Blinde tests i. Met het oog op de objectiviteit mogen deelnemers, en vaak ook onderzoekers, bij veel klinische proeven niet weten welke behandeling iedere deelnemer ondergaat. Als dit wel het geval was, zouden de validiteit van het onderzoek en de resultaten in gevaar komen. Deelnemers aan dergelijke klinische proeven (aangeduid als blinde tests) hoeven tijdens de proef geen toegang te krijgen tot de gegevens over hun behandeling indien deze beperking is aangegeven toen de deelnemer toestemde in deelname aan de proef en bekendmaking van dergelijke informatie de validiteit van het onderzoek in gevaar brengt. ii. Toestemming in deelname aan de proef onder deze voorwaarden geldt als het afzien van het recht op toegang tot deze informatie. Na de voltooiing van de proef en de analyse van de resultaten moeten de deelnemers desgewenst toegang tot hun gegevens krijgen. Zij moeten zich hiervoor in eerste instantie wenden tot de arts of andere zorgverstrekker door wie zij in het kader van de medische proef zijn behandeld en in tweede instantie tot de opdrachtgever van de proef. f. Toezicht op productveiligheid en efficiëntie i. Producenten van geneesmiddelen en medische apparatuur hoeven de beginselen niet toe te passen met betrekking tot de beginselen van kennisgeving, keuze, aansprakelijkheid voor verdere doorgifte en toegang, wanneer zij maatregelen in verband met de controle op de veiligheid en doeltreffendheid van hun producten nemen, zoals rapportage van incidenten en het volgen van patiënten/proefpersonen die bepaalde geneesmiddelen of medische apparatuur gebruiken, voor zover de naleving van de beginselen samenvalt met de naleving van de wettelijke voorschriften. Dit geldt zowel voor de rapportage door bijvoorbeeld zorgverstrekkers aan producenten van geneesmiddelen en medische apparatuur als voor de rapportage door producenten van geneesmiddelen en medische apparatuur aan overheidsinstanties, zoals de Food and Drug Administration. g. Gegevens met een unieke code i. De hoofdonderzoeker voorziet de onderzoeksgegevens altijd al bij de bron van een unieke code, zodat de identiteit van de betrokkenen waarop de gegevens betrekking hebben geheim blijft. De farmaceutische bedrijven die de opdracht voor het onderzoek hebben gegeven, krijgen niet de beschikking over de sleutel. Deze is uitsluitend bij de onderzoeker bekend, zodat hij onder bepaalde omstandigheden (bv. als achteraf nog medische zorg nodig is) de betrokkene kan identificeren. Een doorgifte van de EU naar de Verenigde Staten van aldus gecodeerde gegevens die volgens het EU-recht persoonsgegevens zijn, zou onder de beginselen vallen. 15. Informatie uit openbare bestanden of openbaar beschikbare informatie a. Een organisatie moet de beginselen van veiligheid, de integriteit van gegevens en doelbinding en verhaal, handhaving en aansprakelijkheid toepassen op persoonsgegevens uit openbare bronnen. Deze beginselen gelden ook voor persoonsgegevens die worden verzameld uit openbare bestanden (d.w.z. bestanden die door overheidsdiensten op alle mogelijke niveaus worden bewaard en die voor iedereen toegankelijk zijn). b. Het is niet nodig de beginselen van kennisgeving, keuze of aansprakelijkheid voor verdere doorgifte toe te passen op informatie uit openbare bestanden, op voorwaarde dat deze informatie niet is gecombineerd met informatie uit niet-openbare bestanden en alle voorwaarden die de bevoegde instanties voor raadpleging stellen, worden nageleefd. In het algemeen is het evenmin nodig de beginselen van kennisgeving, keuze of aansprakelijkheid voor verdere doorgifte toe te passen op openbaar beschikbare informatie, tenzij de Europese organisatie die de informatie doorgeeft, aangeeft dat voor deze informatie beperkingen gelden, op grond waarvan die beginselen in verband met het gebruik dat zij van de informatie wil maken door de organisatie moeten worden toegepast. Organisaties zijn niet aansprakelijk voor de manier waarop dergelijke informatie wordt gebruikt door degenen die de informatie uit gepubliceerd materiaal hebben verkregen. c. Indien wordt geconstateerd dat een organisatie persoonlijke informatie opzettelijk in strijd met de beginselen openbaar heeft gemaakt, zodat zij of anderen van deze uitzonderingen kunnen profiteren, komt zij niet langer voor het EU-VS-DPF in aanmerking. d. Het is niet nodig het toegangsbeginsel op informatie uit openbare bestanden toe te passen, voor zover deze niet wordt gecombineerd met andere persoonlijke informatie (tenzij het hierbij gaat om kleine hoeveelheden die worden gebruikt om informatie uit openbare bestanden te indexeren of te organiseren); de voorwaarden die de bevoegde instanties voor raadpleging stellen, moeten evenwel worden nageleefd. Wanneer daarentegen informatie uit openbare bestanden wordt gecombineerd met andere informatie uit niet-openbare bestanden (afgezien van bovengenoemd specifiek geval), dan moet een organisatie wel toegang tot al deze informatie verlenen, voor zover niet andere toegestane uitzonderingen op deze informatie van toepassing zijn. e. Net als voor informatie uit openbare bestanden is het niet nodig toegang te verlenen tot informatie die reeds voor iedereen beschikbaar is, voor zover deze niet wordt gecombineerd met niet-openbaar beschikbare informatie. Organisaties die openbaar beschikbare informatie verkopen, kunnen het voor hun organisatie gebruikelijke tarief in rekening brengen om aan de verzoeken tot toegang te voldoen. Natuurlijke personen kunnen echter ook toegang tot hun persoonsgegevens trachten te verkrijgen bij de organisatie die oorspronkelijk de gegevens heeft verzameld. 16. Verzoeken om toegang door de overheid a. Met het oog op de transparantie inzake gerechtvaardigde verzoeken van openbare instanties om toegang tot persoonlijke informatie, kunnen deelnemende organisaties op vrijwillige basis periodieke transparantieverslagen uitbrengen inzake het aantal verzoeken om persoonlijke informatie die zij van openbare instanties ontvangen om redenen van rechtshandhaving of nationale veiligheid, voor zover dergelijke bekendmakingen overeenkomstig het toepasselijke recht toegestaan zijn. b. De door de deelnemende organisaties in deze verslagen verstrekte informatie kan samen met de informatie die werd vrijgegeven door inlichtingendiensten, alsook andere informatie, worden gebruikt ten behoeve van de periodieke gezamenlijke evaluatie van de werking van het EU-VS-DPF overeenkomstig de beginselen. c. Het ontbreken van een kennisgeving overeenkomstig punt a), xii), van het kennisgevingsbeginsel mag de mogelijkheid voor een organisatie om te reageren op een gerechtvaardigd verzoek niet verhinderen of beperken.